سیر تحول کلمه برند :.: چارسوق ، خرید بدون مرز :.: خرید برند :.:

سیر تحول کلمه «برند»

سیر تحول کلمه «برند»

مفهوم کلی واژه «برند» چند صد سال هست  که مورد استفاده قرار گرفته است و مفهوم آنچه که برندسازی می‌دانیم از آغاز پیدایش اندک تحول معنایی داشته است. در روش‌های برندسازی تحول زیادی صورت گرفته است، با این حال روش‌های قدیمی هنوز پرکاربرد است و مورد استفاده افراد بسیاری قرار می‌گیرد.

در این نوشته می‌خواهیم بفهمیم چطور مفهوم واژه‌ی برند تغییر کرد و گسترش یافت و درباره‌ی آینده‌ی این مفهوم گمانه‌زنی‌هایی داشته باشیم.

ریشه‌ی کلمه‌ی brand از brandr آمده است، به معنای مشتعل بودن و بعدها brand علامتی شد که چوپان ها روی دام‌هایشان می‌زدند (داغ می‌کردند) که نشانه‌ای از صاحب دام بوده است. از سال 1820 که کم کم تجارت و بازرگانی رونق گرفت، بازرگانان علامت مخصوص به خود را روی محصولاتشان برای شناسایی کالاهای خود از سایر کالاها استفاده می‌کردند .

در طول سالیان تمایز علامت کالاها، تمایز کیفیت آن ها را نیز مشخص می‌کرد. در نتیجه این علامت نشانی از کیفیت کالا محسوب می‌شد. از سال 1870 میلادی هر بازرگانی اجازه داشت علامت مخصوص کالای خود را ثبت کند تا دیگران اجازه‌ی استفاده از آن علامت را نداشته باشند و به این ترتیب این علامت‌ها با نام «برند» به خودی خود ارزشمند شدند.

برند

در عصر اینترنت و رسانه‌های اجتماعی هدف مصرف‌کننده‌ها فقط مصرف‌گرایی نیست بلکه آن‌ها خواهان مشارکت با تولید کنندگان هستند. مثلا در رسانه‌های اجتماعی مانند یوتیوب (Youtube) و فیسبوک (Facebook) و همچنین سایت‌های فروش مانند آمازون همگی مشارکت مشتری و نظرهایشان از اهمیت زیادی برخوردار می‌باشد. در این رسانه‌ها از روش‌های جدید  بهینه‌سازی موتورهای جستجو (SEO) و برون‌سپاری تحویل جنس برای درآمد زایی بیشتر استفاده می‌شود.

علامت تجاری از نظر مصرف کنندگان جزء مهمی از کالا است و تعیین علامت تجاری به مسئله ای اساسی در خط مشی کالا تبدیل شده است. از طرفی، در بلندمدت تولید کالا با یک علامت تجاری، به سرمایه‌گذاری قابل توجهی، مخصوصاً در زمینه تبلیغات پیشبردی و بسته‌بندی نیاز دارد.
نام‌های تجاری خوب از امتیاز مصرف‌کننده برخوردارند. امتیاز مصرف‌کننده بدان معناست که مشتریان نسبت به اسامی وفاداری نشان می‌دهند. تعداد قابل توجهی از مشتریان، حتی در صورتی که کالاهای جانشین دیگری با قیمت‌های پایین‌تری در بازار عرضه شود، متقاضی همین اسامی تجاری خواهند بود و کالاهای جانشین را نخواهند پذیرفت. به عبارت دیگر، شرکت‌هایی که دارای علایم و اسامی تجاری هستند و از امتیاز مصرف کننده مطلوب برخوردارند، عملاً در مقابل خط مشی های پیشبردی رقبا بیمه شده اند.

برند

در ایران برای اولین بار در سال 1304، قانونی برای ثبت علائم تجاری و صنعتی و حمایت آن تصویب شد. ولی متعاقباَ در سال 1310 قانونی تحت عنوان ” قانون ثبت علائم و اختراعات ” به تصویب رسید که قانون سال 1304 را اصلاح و تکمیل کرد و آیین نامه قانون مزبور نیز که در همان سال به تصویب رسیده بود بعداَ در سال 1337 مورد اصلاح و تجدید نظر قرار گرفت. در سال 1338 نیز آیین نامه دیگری تحت عنوان «آیین نامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی بر روی بعضی از اجناس دارویی و خوراکی و آرایشی» به تصویب رسید.
به منظور جلوگیری از به کار بردن علائم تجاری و صنعتی و برند دیگران یک سلسله مقررات جزایی نیز در قانون مجازات عمومی قبلی پیش بینی شده بود که فعلاَ ملغی شده است و در حال حاضر مواد 525، 529 و 530 قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) مربوط به مجازات کسانی است که از علائم دیگران سوء استفاده می کنند.
موضوع حمایت از علائم تجاری و صنعتی نه تنها در داخل یک کشور مطرح است بلکه با توسعه روابط بین المللی و تجاری و انتقال کالاهای مختلف از یک کشور به کشورهای دیگر و لزوم حمایت محصولات هر کشور در کشورهای دیگر به منظور جلوگیری از مشابه سازی و سوء استفاده از هنر ، ابتکار و شهرت دیگران وضع مقررات بین المللی خاص در این زمینه ضروری به نظر می رسید. به همین دلیل در این مورد مقررات مختلفی در سطح بین المللی وضع شده است که ایران از بین مقررات مزبور به کنوانسیون پاریس معروف به ” اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی ” در اسفند ماه 1337 ملحق گردیده ، آن را امضا کرده و متعهد به اجرای مقررات آن شده است.

Share

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − 5 =